De onbekende persoon kwam dichterbij. Tom trilde van kop tot teen en begon zwaar te ademenen.
‘Blijf uit mijn buurt’, riep Tom. Door de dikke mist kon hij helemaal niet zien wie hem naderde. Om de vreemdeling op een veilige afstand te houden dreigde hij: ‘Ik ben niet bang van je, ik zal je eens een lesje leren!'. Het speeksel vloog in het rond. Tom veegde met een nonchalante zwaai zijn mond af aan de mouw van zijn trui.
Toen kon hij de druk niet meer aan, hij keek wild om zich heen op zoek naar iets om zich mee te verdedigen en nam de spade die vaststak in de grond naast het graf.
Zonder na te denken liep hij naar voren en zwaaide blindelings in het rond. Opeens voelde hij dat hij iets geraakt had. Hij opende zijn ogen en zag de onbekende schim op de grond liggen.
Met de schop in aanslag naderde hij behoedzaam het levenloze lichaam.
Toen hij de persoon op de grond herkende ging een schok door zijn lichaam. Zijn hart sloeg een tel over.
‘Inge? Inge?’. Tom kon zijn ogen niet geloven. Had hij nu net zijn vrouw vermoord?!
Hij was in shock. Alle ervaringen van de laatste dagen flitsten door zijn hoofd.
Wat deed Inge hier en was het kind op de echografische foto van hem?!
Tom scheeuwde ‘waarom!?’ Hij snikte, de tranen rolden over zijn wangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten